Uitdaging en twaalf vraagtekens

Tot op heden er nog niet aan toegekomen om mijn plannen voor 2012 uiteen te zetten op mijn blog en waarom?, nog tijd zat, genoeg andere dingen te doen (klinkt anders dan druk zijn) en daarbij kwam plotseling onzekerheid hetgeen hoort bij sporters met ambities.

Maar dan toch ……………… of niet. Nou ja, het voorjaar zal in het teken staan van tijdrijden. Via een gedegen trainingsplanning en een aantal trainingstijdritten toewerken naar het District Kampioenschap tijdrijden. Deze keuze was al gevaarlijk, tijdritje van 19km dus beetje gelummeld in de winter, wel fit maar zeker niet zoals weleer en toewerken naar een DK? bij gebrek aan een uitdagender doel bleef dit als enige optie over.

Het is zeker de goden verzoeken als de focus niet daar is, want een samenloop van gebeurtenissen waarvan ik deels de verklaring heb stapelen zich op. De grootste zoektocht is wel die naar voldoende VERMOGEN, waar kan ik dat op dit moment  kopen?

Toch te weinig gedaan, geen goede basis? Bijna onmogelijk met toch wel winter weken van gemiddeld vier trainingen. Echter waarvan maar één keer fietsen en een wand vol turfjes trainingsjaren. Is de focus op ouderwetse schaatskrachttraining (massa) icm. een lager rpm. een experiment wat slecht uitpakt? Zijn het de zooltjes die ik in mijn wielerschoenen draag sinds juli vorig jaar? Het najaar was ook al niet geweldig verlopen. Of toch de onlangs ondergaande behandelingen bij een artrokinesioloog? Ik ben positief gestemd over deze behandelingen daar waar het mijn rug betreft, maar als het mij zoveel vermogen kost!  Buiten adem …...nee, verzuren ………nee maar lege benen die schijnbaar alleen op vetverbranding willen werken.

Tot overmaat van ramp kwam ik er vorige week per toeval ook nog eens achter dat het DK twee weken eerder is, dus kom ik tot overmaat van ramp ook nog eens twee weken tekort in de planning. Je zult begrijpen dat ik momenteel niet sta te juichen, geen super uitdagend doel, met weinig vertrouwen uit de winter, experiment mislukt, effect zooltjes, uitwerking behandeling artokinesioloog, DK twee weken eerder HELP!!!

Inmiddels de tijdritten van Luinjebird en Almere al geskipt en twijfel over die van Zeijen, DK en alles wat daar direct achter zit. Toch maar alvast de voorbereiding voor de Otzthaler aanvangen nee toch eerst maar eens grondig opzoek naar de oorzaken……………ook een uitdaging!

Zooltjes eruit?, overleg kinesioloog?, bloedbeeld controle?, accent op rpm. in plaats van kracht?, sportkeuring? iemand nog andere suggesties?

Johan

Bienvenue En Enfer

Na in het verleden één of meerdere malen Amstel Gold, Luik-Bastenaken-Luik en Ronde van Vlaanderen was het dit jaar weer eens tijd om een klassieker van naam aan mijn “to do” Events toe te voegen. Nog niet zo lang, zo`n week of vijf geleden, ineens een ingeving. In de eerste serieuze omvang periode van het seizoen, ja beetje laat uit de winterslaap gekomen, paste goed een vlakke cyclo, maar uiteraard wel een met voldoende uitdaging. De uitdaging moest dus gevonden worden in het parkoers en dan denk je maar aan één cyclo klassieker en dat is uiteraard de klassieker onder de klassiekers Parijs-Roubaix.

Net als vroeger

Als ex-langebaan schaatser ben ik opgegroeid met selecteren en wie heden ten dage het schaatsen volgt weet dat er na 24 jaar nog niets is veranderd. Nu was ik als langebaan schaatser geen  hoogvlieger en later is gebleken waarom. Schaatsers moeten over een hoeveelheid fast-twich vezels beschikken. Wat dat betreft, zou je “lange” in langebaan schaatsen beter weg kunnen laten. Selecteren voor een Regionaal dan wel Nationaal Kampioenschap was dan ook al snel niet meer van toepassing. Reden: veel slow-twich en te weinig fast-twitch. Conclusie: ongeschikt, niet voldoende talent.

Ontwaken uit de Elfsteden droom

Dat ik in tegenstelling tot een tomeloze discipline tot veel trainen ook heel lui kan zijn dat is algemeen bekend. Lui wil niet zeggen dat ik in voorkomende gevallen niet zorg dat ik fit blijf, maar er is dan geen sprake van enige trainingsregelmaat danwel beleid.

Kortom mij kan niets gebeuren en toch was daar ineens koning winter ……..oeps! zou het dan na twee eerdere edities (`86 en `97) toch weer zover komen, de tocht der tochten?

De 11-stedenkoorts kreeg ook mij langzamerhand in de greep. Opeens bedacht ik mij dat vijfmaal in mijn leven het rondje Friesland op de schaats (op de fiets zit ik daar inmiddels al wel op) wel leuk voor de statistieken zou zijn. Een snelle gedachte leverde op: heb nu twee kruisjes, ben inmiddels op weg richting de vijftig. VIJFTIG! als het nog tien jaar duurt en daarna nog twee keer tien jaar dan moet ik op mijn 70+ waarschijnlijk nog het vijfde kruisje bij elkaar klunen. Kortom “it mat oan gien”

"Uithuilen" en doorgaan

Na mijn iets teleurstellende optreden in Skt. Johan, werd ik na terugkomst in Nederland door menigeen gefeliciteerd. Hmmmmm die 6^e plaats, in de ogen van anderen nog niet zo slecht dus. Kortom niet meer zeuren “uithuilen” en doorgaan, er stonden immers nog twee heuse NK`s op de planning.

Op zoek naar .................. 1km/uur

De laatste opmerking luidde: “dus nog een kilometer te gaan”. Ik heb gezocht en gezocht maar helaas niet gevonden. De laatste voorbereidingen op het WK vonden plaats in Italië waar ik in de zuidelijke Dolomieten tevens van de vakantie genoot.

Locatie prima, prachtig weer, kon redelijk vlak rond het Caldonazzo-meer fietsen, maar ook nog bergop en ik had de tacx meegenomen. De week begon echter met pech, lekke banden aan de lopende band. De Zipp 808 wielen geven niet te veel mee bij de vele caduta di sassi. De keuze om alleen mijn tijdritfiets mee te nemen was achteraf niet een verstandige, afgezien van de redelijk vlakke rondjes langs het meer. De laatste blokken trainingen op de tacx in de Italiaanse droge en stoffige hitte waren zonder rijwind slopend en niet hoopvol. Kortom ik kon de absolute vorm niet vinden. Of het aan de omstandigheden lag of ergens anders aan ……………. ?

Time Trail

De tweede helft van het seizoen staat geheel in het teken van het Wereld Kampioenschap Time Trail voor Masters in het Oostenrijkse Skt. Johann.

Twee jaar geleden ben ik weer besmet geraakt door het tijdrijden virus.

Wat de eerste jaren nog een aardigheidje was is inmiddels een serieuze aangelegenheid. Eigenlijk zoals altijd het geval, ik begin ergens aan met het idee leuk en aardig, maar het duurt maar even of ik leg de lat alweer ambitieus hoog. Ik heb me er inmiddels dan ook bij neergelegd dat ik niet zo maar kan sporten, er moet een uitdaging zijn.