Dat ik in tegenstelling tot een tomeloze discipline tot veel trainen ook heel lui kan zijn dat is algemeen bekend. Lui wil niet zeggen dat ik in voorkomende gevallen niet zorg dat ik fit blijf, maar er is dan geen sprake van enige trainingsregelmaat danwel beleid.
Kortom mij kan niets gebeuren en toch was daar ineens koning winter ……..oeps! zou het dan na twee eerdere edities (`86 en `97) toch weer zover komen, de tocht der tochten?
De 11-stedenkoorts kreeg ook mij langzamerhand in de greep. Opeens bedacht ik mij dat vijfmaal in mijn leven het rondje Friesland op de schaats (op de fiets zit ik daar inmiddels al wel op) wel leuk voor de statistieken zou zijn. Een snelle gedachte leverde op: heb nu twee kruisjes, ben inmiddels op weg richting de vijftig. VIJFTIG! als het nog tien jaar duurt en daarna nog twee keer tien jaar dan moet ik op mijn 70+ waarschijnlijk nog het vijfde kruisje bij elkaar klunen. Kortom “it mat oan gien”
