La Marmotte

Op 2 juli mijn eerste belangrijke afspraak van het seizoen 2011, de Cyclo La Marmotte, 174km (5000hm) achtereenvolgens Col Du Glandon (1924m), Col du Telegraphe (1556m), Col du Galibier (2646m) en als toetje en finish bovenop de Col Alp d'Huez (1850m). Doel, sneller dan in 2010, eerste vijftig OA en 1^e -10 H40-49.

De voorbereiding gestart op 1 november 2010, 366 trainingsuren waarvan 60 uur krachttraining en 16 uur schaatsen en in totaal plm. 8000 kilometer, waarvan zo`n 2500 km in de heuvels en middengebergte, in het zadel. Ten opzichte van eerdere jaren waren vooral de specifieke klimkilometers een belangrijk verschil. Dus met veel vertrouwen afgereisd naar de Alpen.

De laatste voorbereiding: bidons en voeding (reepjes en gels) de dag voorafgaande afgeleverd bij de teammanager van het Grand Fondo Veltec team voor de Glandon, waar voor mij niet bekende verzorgers namens het team zouden staan.

En `s ochtends voor de start de bidons afgegeven voor de Telegraphe waar de teammanager zou posten.

De wedstrijd: start om 07:00 uur bij een temperatuur van plm. 6 graden (brrrrr), eerste startvak op basis van mijn prestatie in 2009 (94^e 6:58) dus zo`n 8500 deelnemers reeds achter mij (totaal 9000 dln.). Eerste kilometers in de kop van de koers gepositioneerd en, draaide bij de eerste vijftig de Col du Glandon op. Er reed al vlot een groep weg en achter mij formeerde zich ook een groep. Even twijfelde ik, maar besloot door te rijden in de wetenschap dat er een flink aantal van de eerste groep halverwege zou terug vallen en zo geschiedde. Al snel kwam ik in een zich opnieuw geformeerde groep terecht waarin ik duidelijk een van de sterksten was. Vlak voor de top verzorging, enige consternatie, mijn zorgvuldig gemaakte bidons bleken niet in mijn verzorgingstas te zitten, maar werden uiteindelijk losstaand tussen andere bidons in het krat gevonden, helaas wat tijd verloren. Doorkomst Col Du Glandon als 50^e in 1:57:44.

De afdaling van de Glandon staat bekend als gevaarlijk, daarom heeft de organisatie vorig jaar besloten dat de afdaaltijd niet meetelt. Nou ik weet niet of dat effect heeft op de genomen risico`s vanaf zeg maar, plaats 500 en hoger, maar in de kop van de koers wordt er geen seconde langzamer naar beneden gereden. Iedereen wil namelijk zo ver mogelijk naar voren in een grote groep aankomen in het dal om dan lekker beschut het grote stuk door het dal te rijden richting de Telegraphe. Afdalen doe ik zeker niet meer op de grens zoals jaren geleden, wel hard maar verantwoord. Het geschiedde, de zorgvuldig geloste derde groep op de Glandon sloot weer aan in het dal.

Met een grote groep dus aan de voet van de Telegraphe, alwaar ik mij al snel weer in de voorste linies kon handhaven, ondanks dat er nu flink werd gereden door de cyclo Benelux boys. Vier kilometer onder de top verzorging, de teammanager had mij nog niet verwacht, schijnt, want hij stond klaar met de bidon voor de eerste vrouw in de koers, weer even van de fiets, maar met enige krachtinspanning kon ik weer aansluiten bij mijn groepje.

Wederom sloten er een aantal waaghalzen aan in de afdaling van de Telegraphe, maar gezien de geringe lengte van de afdaling was het nog allemaal te overzien. De aanloop naar de laatste 8 zware Galibier kilometers (totale lengte 18km) zijn om maar te zeggen geniepig. Helaas ook voor mij een slecht moment, mijn maag begon op te spelen en boer- en braak neigingen volgden. Gelukkig kon ik alles binnen houden. Redenen zijn mogelijk aan te voeren, maar daarover in een later stadium meer. Ik moest in ieder geval wel het inmiddels flink uitgedunde groepje laten gaan en begon moederziel alleen aan de laatste kilometers. Daarin vond ik mijn ritme terug. Doorkomst Galibier als 69^e in 4:41.

In de afdaling van de Galibier raakte ik nogal wat plaatsen kwijt, als gevolg van jonge gasten die (heerlijk) het gevaar nog niet zien laat staan verantwoordelijkheden voelen voor wat dan ook.

Gevolg was wel dat ik de afdaling en aflopende stuk van maar liefst 47km er min of meer alleen voor stond. Wel raapte ik plukjes renners op, maar of ze konden niets voor mij betekenen dan wel ze konden niet aansluiten. Gevolg als 78^e en na 5:47 aan de laatste col begonnen.

Het toetje: De beroemde en beruchte Alp d'Huez, maar eigenlijk een van de saaiste cols die ik heb opgereden in mijn leven. In trainingen mijd ik hem daarom altijd en dus reed ik hem voor de derde keer (3x Marmotte) omhoog en ik weet weer waarom. Lengte 13,2km, 21 bochten, gem 8,1 % (max. 10,8%) en 1071 hm. Voor het gevoel had ik een goed en strak ritme alhoewel mijn hartslagmeter niet meer in de 160+ bpm wilde. De tijd over de Alp (tot aan Palais des Sport) bevestigde dit 1:00:35 net niet binnen het uur na 160km en reeds 4000hm. In de klim nog negen ingehaald en waarvan (belangrijk) 6 in mijn age-group.

De afloop: 67^e OA, 6:48:5?, 10^e H40-49, 13^e NL OA, 2^e NL H40-49. Twee doelen behaald. Ik was ruim tien minuten sneller dan de editie 2009 en bij de eerste tien H40-49. Niet behaald eerste vijftig. Mogelijke verklaring, omdat ik met mijn eindtijd vorig jaar 38^e zou zijn geëindigd. Dit jaar vallen de Marmotte en de Dolomieten Marathon niet in één weekend dus alle toppers kunnen aan beide deelnemen waardoor de prestatie dichtheid dit jaar bijzonder groot was. Dus uiteindelijk toch tevreden met wel een flinke smet en respectloosheid richting mijn persoon, maar daarover later meer.

Noot: Voor de uitslagenlezers, in de gepubliceerde uitslagen zit een foute registratie. Ik ben per ongeluk uren later met het inleveren van mijn chip weer over de registratiemat gekomen waardoor deze laatste tijd is geregistreerd.

Op naar de Dolomieten, niemand houd mij tegen!